راه  خدا 

دربی  تنگ  است 

گر چه  فراخ

هر کس  نتواند 

کند  به  آن ورود

انتهایی  دارد به سوی  در یا

دریای  حیات

گر چه  در  شریر

هست  عریض

و

لی  انتهایی دارد

به  سوی  هلاکت

بیاید نوری شوید

نوری  ز  جهان

کس  نمی  افروزد 

شمعی  را

تا  نهد  آن  را

زیر  کاسه ای

که  نورش

  را  نه خود  بیند  

نه دگران

آن را   گذارد

اندرون  شمعدان

که  هم  خود  بیند 

هم  دگران

نوری  باشید

اندرون  جهان

بتابید 

بر  خود

و  بر  دگران

گنجی  می اندوزی

اندر  زمین

که خطر  است  ز  دزدان

یا  خطر  است

و  فقط  زیان

گنجت  درآ سمان  باشد

هر  جا که گنج تو  باشد

دلت  آنجاست

دو  ارباب  را نتوان 

کرد  خدمت

یکی  را   را  نفرت

دیگری  را مهر

یا  دل  به  این  سپاری

یا  به  دیگرییا  بنده  ی زر

یا بنده ی  خدا  خواهی  بود

پس  گنجی  بیاندوز

اندرون  اسمان

که  هم  تو  رستگار شوی

هم  خدا  شادمان

.......................................

نوشته شده  توسط : شاهین  شا ه کرمی

.........................

ای  کاش...

ای  کاش   ماهی  بودم 

با  پولک  های   رنگی

می چرخید م   در  اب 

چو   صورت  های فلکی

نه

ای کاش  چشمه  بودم

آخرش دریا  می شدم

نه

ای  کاش  ستاره  بودم

بودم  در  آن  آسمان

چشمک  می زدم  به  زمین

نه

ای  کاش   عاشق   نبودم

نمی کشیدم  طمع  بی  کسی

آخرش  نبود  این  فرجام

در این   زندان  بزرگ

در  مرداب  عشق

نه

ای  کاش   عاشق  بودم

همیشه  با  تو  بودم

می شدیم  عاشق  برای  همیشه

 ....................................

 نوشته  شده  توسط: شاهین  شاه کرمی

رد پای  عشقت  را

می یابم  بر  قلب  پاره پار ه

می  تابم  بر  تو

چو  خورشید  نورانی

می  بارم  بر  تو 

 چو   برف پورانی

وسوسه  های   رفتن

  نمی  برد  تو  را  از  یادم

حتی  این  روز  ها  را  نمی دیدم

در   خوابم

باشد  که   می  دیدم 

تو  را  روزی

چه کار  توانم  کرد 

چو   چاره  اندوزی

می سازم  از   دل

نیزه  ای  از  خدنگ

می  زنم  بر  آب

تا رم   به  تو  چه  بی  درنگ

حزر   نگاهت   با  من   است  همیشه

بمان  اینجا 

نگذار  برو  برای   همیشه

........................................................

نوشته  شده  توسطک شاهین  شا ه کرمی

چنگ دل

همه اش  به  یاد  تو  میزند  

غمگین تر  از  همیشه

بغض  خودم  را

به  ابرهای بهاری  دادم

تا ببارند   به  یاد  تو

شاید  دو باره  بهار  شود

 در  این  خزان تنهایی

چیزی  برایم  نمانده

جز  یک  قلب  شکسته

گل های  پر پر  شده

حس  گرمت  را  دیگر  احساس  نمی کنم

شعر  قلبت  را  دیگر  نمیشنوم

نغمه ی هق هقت را 

فقط  می شنوم

غروب  رفتنت  را

 چگو نه  فراموش کنم

دل هاشا میکنه

از  نبودنت  نمانده  

 برایم  حتی   یک  جرعه  اب

از   اشک های  قلبت

خشکی چشمانم

را  با  آب  اشکهای عاشقان

دو باره  پر  می  کنم

ولی  یک  چیز   را

نخواهم  کرد  فراموش

که  (یوسف  گم گشته  باز  اید  به   کنعان غم  مخور)

...................................................

نوشته  شده : توسط  شاهین  شا ه کرمی